Nieuwe doosjes en hoe ze te vullen.

Zo dus. En hoewel het de hoogste tijd wordt voor weer eens wat meer tekst én wat meer vis, kom ik zo tenminste wel beslagen ten ijs. En als dat lentezonnetje nou eens blijft aanhouden komen met het uurtje langer licht dat ons sinds dit weekend weer gegeven is die visjes en de bijbehorende ouwehoerverhalen vanzelf wel weer, toch?

En aangezien ze blijkbaar los zijn...

Meteen nog maar een handje verse nimfen.

Persoonlijk ben ik stiekem best tevreden over de grijs met roze nimfjes. Gebonden als pheasant tails, maar dan met een veer van een blauwe reiger, een zilverkleurige ribbing en een beetje roze ice dubbing voor de thorax. Reigerveren hebben lange en bovendien lekker "wollige" fibers, dus laat ze vooral niet liggen als je er tegenaan loopt aan de waterkant. Uitstekend bindmateriaal!