Posts tonen met het label koken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label koken. Alle posts tonen

zondag 27 februari 2011

Mannenvoer voor druilerige zondagen.

Vandaag ga ik een beetje off-topic. Let wel; een beetje. Iedereen die namelijk regelmatig een dagje in de buitenlucht vertoeft weet immers wat de waarde van een goed bordje eten aan het einde van zo'n dag is. Helemaal als het een koude en natte, zeg maar lekker Hollandse dag geweest is. En hoewel ik in alle eerlijkheid vandaag misschien vijf minuten buiten ben geweest, leek mijn zondagsactiviteit me toch relevant genoeg om hier met de wereld te delen. Vandaag schafte de pot goulash en heb ik dus een goed deel van m'n zondag in de keuken staan klooien om dit in elkaar te draaien. Dit stoofgerecht, waarvan inmiddels de nodige, al dan niet authentieke varianten bestaan en wat van origine gemaakt werd door Hongaarse veedrijvers, is natuurlijk mannenvoer bij uitstek.

Uit verschillende recepten heb ik naar eigen smaak het volgende ingrediëntenlijstje (voor ongeveer 4 personen) gedestilleerd:

• 400-500 gram runderlappen
• 3-4 middelgrote paprika's, grof gesneden
• 2 uien
• 3 teentjes knoflook
• 4 aardappelen, vastkokend
• een doosje champignons
• een chilipepertje
• een blikje tomatenpuree
• 5 dl runderbouillon
• 1-2 eetlepels paprikapoeder
• een paar takjes tijm
• 150 gram boter
• 2-3 eetlepels bloem

En natuurlijk de bereiding. Het vlees in hapklare stukken snijden en goed rondom bruin bakken in de boter. De gesneden uien (ik heb ze graag wat substantiëler, dus in halve ringen gesneden, maar versnipperd kan natuurlijk ook), knoflook en paprika toevoegen en aanfruiten. Het paprikapoeder toevoegen en even zachtjes meebakken. Daarna de tomatenpuree toevoegen en goed doorroeren om te ontzuren. Vervolgens geleidelijk de bouillon toevoegen en het geheel zachtjes aan de kook brengen. De tijm en het gesneden pepertje toevoegen en het geheel 2 uur lang op laag vuur laten sudderen.
In de tussentijd kunnen de champignons in plakjes worden gesneden en in een koekenpan mooi bruin worden aangebakken. Ook de aardappelen kunnen alvast worden geschild en in blokjes worden gesneden. Voeg na de 2 uur sudderen de aardappelblokjes toe en laat de piepers nog zo'n drie kwartier zachtjes meegaren. Smelt in een klein pannetje wat boter en voeg al roerende de bloem toe. Laat deze roux afkoelen en doe het daarna in de stoofpan om het geheel te binden. De voorgebakken champignons kunnen als laatste worden toegevoegd. Serveer met rijst of een mooi dik gesneden stuk brood.




















Reken maar dat dat er goed ingaat na een dagje banjeren door een winterse Hollandse polder. Tevens natuurlijk bijzonder geschikt als hartverwarmer na een dag jagen, schapen hoeden, houthakken, klussen, of andere uitermate mannelijke activiteit naar keuze. En hoewel dit geen blog over koken is en het dat ook nooit gaat worden, vormt een goed bordje eten voor mij zo'n belangrijk onderdeel van een visdag, dat ik ook niet helemaal kan beloven dat het de laatste keer is geweest dat ik verslag doe van mijn avonturen in de keuken.

donderdag 25 november 2010

Vaarwel beste Baars.

Ik hou van vissen. Ik hou ook van koken. En van een visje op m'n bord ben ik in het geheel niet vies. Toch is het gedeelte gevangen vis dat na de vangst in m'n tas verdwijnt om zijn laatste baantje te trekken in pan of ovenschaal in mijn keuken nog niet in halve procenten uit te drukken. Zo'n 2 a 3 keer per jaar krijg ik het op m'n heupen en heb ik in mijn achterhoofd een stiekeme behoefte aan een culinair avontuur met een zelfgevangen ingrediënt. In m'n achterhoofd, omdat ik in de eerste plaats nog steeds ga vissen om het vissen, en omdat de perfecte vis zich ook maar net moet aandienen op zo'n moment.
Gisteren was zo'n dag. Ik had de middag vrij en ging met de spinhengel op pad. Hoewel het hoofddoel van de expeditie snoek was, stak ik een extra plastic tasje in de struintas voor het geval er zich een mooie maatse baars of snoekbaars aan zou dienen. Vraag me niet waarom, maar hoewel ze goed eetbaar schijnen te zijn, heb ik nimmer de behoefte gevoeld een snoek te verorberen. Een uitgebreid onderzoek naar mijn motieven zou slechts van hypocrisie doorsopte argumentatie naar boven brengen, dus doe vooral geen moeite. Een mooie baars of snoekbaars kan op het juiste moment echter als geen ander de visliefhebber in culinaire zin in mij wakker maken. En ik werd op m'n wenken bediend. Terwijl ik op zoek naar snoek de kanten afstroopte met een Rapala Minnow Rap aan de speld -met z'n 9cm lengte in mijn boek nou niet bepaald een baarsaasje- kreeg ik een fikse dreun op de hengel en de fikse pompende bonken op de top van de tiengrammer leken op snoekbaars te wijzen. Wat er echter bovenkwam was een "slechts" 30cm lange, maar moddervette baars. Dit leek me behalve een teken Gods vooral een duidelijke, panwaardige zaak, dus Bluppie verdween na een welgemikte tik met de onthaaktang in m'n tas. Omdat moeder de vrouw eerder op de avond al had besloten dat er -een overigens overheerlijke- zelfgemaakte pizza op het menu stond, werd de baars na het schoonmaken nog een nachtje in de koelkast geparkeerd. Om er vanavond weer uit te mogen.
Omdat een zelfgevangen maaltje een nagenoeg perfecte bereiding verdient, beleef ik die spaarzame keren dat ik een visje meeneem eigenlijk drie keer plezier aan het beestje. Behalve in het vangen schep ik tevens een groot genoegen in de bereiding van de beste rakker en genotsmomentje numero drie zit 'm uiteraard in het vullen van de maag. Maar zover was het nog niet. Eerst maakte ik in elke flank drie insnedes en wreef ik de vis in met zout, olijfolie, tijm, gember en knoflook. Ook de buikholte werd gevuld met wat takjes tijm en een paar schijfjes citroen. Tenslotte kneep ik het restant van de citroen uit boven de vis en vulde de ovenschaal waarin hij lag met een bodempje witte wijn.




















Terwijl de vis gaarde in de oven zette ik als bijgerecht een pannetje tagliatelle op en maakte ik tegelijkertijd een sausje van champignons, een restantje blauwe kaas en een scheutje room. Het eindresultaat mocht er zijn. Ik heb gesmuld.

Vaarwel beste Baars. Moge je ziel rust vinden in de hemelen. Ik heb van je genoten. Op die paar gemiste graatjes na dan. Maar dat mag geen naam hebben.